Aj, aj, wyjeżdżam sobie.
Zostawiam na 17 (lub 18) dni moje miasto, moich znajomych, przyjaciół... Po to, żeby daleko w Pieninach przeżyć osobiste spotkanie z Bogiem.
Może to brzmi dziwnie, ale tak jest! ;D
Oaza wakacyjna to takie rekolekcje, w trakcie których ma się szansę wyciszyć, poukładać sobie wszystko.
Ale to też czas nowych znajomości, wędrówek po górach { tego akurat nie lubię, no ale dla Oazy wszystko }. To czas dobrej zabawy i radosnego przeżywania... wszystkiego. Ale też czas radosnej twórczości, a co!
Jestem pewna, że wrócę z masą nowych doświadczeń i pomysłów.

No. To chyba tyle. Pozdrawiam was, trzymajcie się cieplutko!
Pamiętam w modlitwie.